#Covid-19# Ban Chinese Products# Why? What? How? – Spl. Article by Vasan. Suri

9
Header Aside Logo

Incursion in to Indian borders is totally refutable, condemnable and need to be dealt with iron fist.

Our Great Soldiers and Warriors have shown their night already and made China go back.

India is our Nation and not a single inch will be allowed to be occupied by any other Country. Our Martyrs sacrifice is to protect our Sovereign State and we will do that.

I have written in two of my earlier articles how Chinese cleverly move their steps to attain & achieve their target.

India is a Democratic Country and unfortunately for position and power, there is lot of mud slinging on either side and we allow the Chinese to take advantage.

China tried to create this situation purposely as they were very sure that, there will be more internal politics, fights and problems emanating from this situation.

Already the Central Government is fighting it hard along with State Governments, against the spread of the Covid-19 and the Chinese incursion have become one more additional topic for every political party to make their political gains rather than National Unity.

I recall the speech at US Senate by one of the member as to how China used the inner fighting and internal politics of US and gained prominence year after year in the last 3 decades.

What were they in 1988/89. I remember how backward they were and how the US and European investments flooded in to the market and within 5 years, it changed the face of China.

I have been watching their growth in super speed over the years. The reasons are as below:

1. One Nation, One voice, One decision

2. Foreign investments were in abundance.

3. Infrastructure developments were happening at rocket speed.

4. No red tapism for investors.

5. Simple labor laws

India could have taken the opportunity during that time and unfortunately, our policies did not allow foreign funds to flow in so easily.

I remember carrying silk yarn samples to some of the big silk shops in Chennai and they refused that time saying that, they only use Indian silk and can never use Chinese which is not pure silk.

In 2010, I had an opportunity to visit the silk dyers at Kanchipuram for a Japanese project with Natural dyes and got to know from the dyers that they only use Chinese silk and Indian silk usage have reduced totally.

Who is responsible for this situation?

Like how the East India Company gained entry in to India because of some power hungry small rulers who wanted to win the powerful kings of our own Country.

It is our people who are to be blamed who allowed the slow and steady dominance of British rule.

Similarly, the policy of the Government is always misused by our own people. Let the import figures of the past 30 years from China be taken out and you will see the fact, that traders have been the major importers.

Why not the import restricted and allowed only for value addition and re-Export

China was able to make everything cheap and this allowed these traders to take advantage and import all those products and dump it in to India.

China was never a good friend for us. I remember listening to the horror stories from my uncle, as to how China treated our soldiers who were caught as war prisoners.

We used to get our Gas cylinders from an agency which was owned by a lady whose husband  was killed in the Chinese War of 1962. He was captured as a war prisoner and how he was done to death, still rings in my ears.

Those days, Government gave the LPG agency and Petrol pumps to such Martyrs Family.

Personally, I had an aversion about Chinese people and how bad they treated the Indian Soldiers.

As I grew and came in to business and started traveling and went in to China in 1989, first.

Language was tough and people could not speak English. Still, I could manage and went through my visits and job with lot of interesting incidents.

I found the treatment was fine and there was no problem for me. I thought may be over times and with economy growing, things have changed.

True, with my experience, I had many friends and till now they are at China and our relationship is cordial and healthy.

Lot of business have been turned out and used to get always amazed at the speed of their growth and their performance.

I also agree to the fact, that India is different in many ways than China and cannot compare and I have always sold more to China than bought from China.

During my travel during these period from 1989 to China, I have been watching the increase of imports in to India about every product from China from fabric, jeans to everything possible.

Who allowed these to come and finish off our domestic industries or why our domestic industries not fight it out rather than giving it up. I have seen many manufacturers becoming importers.

Was China responsible or our own people? Were the Government not aware of these imports happening and people and industries dying month after month.

I am not any expert of economics but, I can talk about my trade and allied businesses which suffered due to the growth of China. Rather we allowed the dumping in to India the Chinese Products through our own traders and agencies.

I was traveling in to Iran from 2002 and could not find any Chinese Company during that time. I have heard both in Iran and India about the huge business, which took place between them. Indian Leather, Basmati Rice, Nilgiris Tea , Cashews were all being imported by them in bulk.

Many tanneries in Kanpur have grown only due to Iranian business. Today, export is nearly nothing.

China is dominant there and also Srilanka selling their Tea. Nilgiris Tea growers suffered. Our exports of Leather suffered and China took advantage.

I have done business up to 2015 with lot of issues on payment as the payment gateway was getting difficult and literally by 2012, it got closed and pulled on with some stray business up to 2015.

All these factories who were selling leather products to Iran, lost their business and Turkey took advantage and is selling them. China got in to Iran, in a big way as well.

It is all due to Government policies or our own people misusing the facility, which made the Government shut the door.

Iran is a good friend for India. But, for no use. USSR broke up and became many Countries and India had big business with Russia and we were the best friends.

What is there today? Nothing big to mention. We could not do any business citing payment gateway but, UAE, China and Italy does maximum business and we lost the plot.

The demand in all the CIS Countries for Leather Products, Tea, Coffee, Cashews are huge.

Who is to be blamed?

We have Ola and Über in India. Über is a American Company and Ola’s major shareholders are Japanese Bank, US based Tiger Global, Tencent China, Matrix partners from US, DST Global Russia.

Their innovative ways and fare structure washed away many other call taxi groups operating from India for minimum of 15 years.

Why were they charging high and how these operators made it cheap.

Jio creates problems for TATA, IDEA, Vodafone and Airtel. End of the day customers rejected out all these companies for JIO, as they were cheaper compared to the other operators.

Today, we find Jio having foreign investments and Reliance with Aremco from Middle East.

How do we train ourselves to be smarter and invite foreign investments for the benefit of our Country should be the target.

I can narrate lot of instances but, considering the length of the article holding it.

From 1989 to 2006, I have seen China moving in to Nepal, Srilanka, Pakistan, Iran, Russia and other CIS Countries, US, Europe, South America, Middle East and all over Africa. They have become totally dominant by 2010.

They have created a big ruckus around the World with the virus and now playing around with incursions so that, we will keep fighting internally and not concentrating on other opportunities which come in to India as a fall out of the Covid-19.

China grew and dominated business is no mistake and why we did not take cue from there and improve is our mistake.

I mentioned earlier that, I was traveling from 1989 in to China and found people could not speak any other language except Chinese until 2002.

I did not visit for the next 2 years and when I went in 2005, in to the Canton and Jinhan Fair, I was surprised.

Outside the exhibition venue young boys and girls were lined up with boards saying I can speak  English, French, Spanish, German, Italian, Russian etc.,

I had a Chinese friend with me who was a English Professor in Baiyun University. He mentioned to me that, the rule of the Government is to make these young students to specialise in one of the International language.

Today, you find Chinese young  people can handle every language. We have the most young people in our Country in numbers and we are having petty politics not to learn other languages within the Country.

Who is responsible for this situation?

Our Defence Minstry, External Affairs Ministry, Home Ministry, Prime Minister be supported and allowed freely to handle the border issue with our Forces.

Let others concentrate on how we should build our Nation to become strong with good manufacturing facilities, infrastructure, open up gates for foreign investments and work on development.

Is that the right way? Or having debates in the Television channel that just by boycotting Chinese products or anti Government speeches or finding faults with our forces.

Time to think about how we should become a strong force in every area of operation and performance and take the Country forward with such a Dragon competition by our side.

We lost our plot on the Covid-19, and today many states and cities are forced to get back to lockdown crumpling our exports and business activity.

Unity among every sector and political parties is the need of the hour to tackle Covid-19 and then move towards our growth, progress and prosperity.

By Vasan. Suri

****************

# கோவிட் -19 # சீன தயாரிப்புகளை தடைசெய்க # ஏன்?  என்ன?  எப்படி? 

– Spl.கட்டுரை.  வாசன் சூரி

 இந்திய எல்லைகளுக்குள் நுழைவது முற்றிலும் மறுக்கத்தக்கது, கண்டிக்கத்தக்கது மற்றும் இரும்பு முஷ்டியைக் கையாள வேண்டும்.

எங்கள் பெரிய சிப்பாய்கள் மற்றும் வாரியர்ஸ் ஏற்கனவே தங்கள் இரவைக் காட்டி சீனாவை திரும்பிச் செல்லச் செய்துள்ளனர்.

இந்தியா எங்கள் தேசம் மற்றும் ஒரு அங்குலம் கூட வேறு எந்த நாட்டிலும் ஆக்கிரமிக்க அனுமதிக்கப்படாது.  எங்கள் தியாகிகள் தியாகம் என்பது நமது இறையாண்மை அரசைப் பாதுகாப்பதாகும், நாங்கள் அதைச் செய்வோம்.

எனது முந்தைய இரண்டு கட்டுரைகளில் சீனர்கள் தங்கள் இலக்கை அடையவும் அடையவும் புத்திசாலித்தனமாக தங்கள் நடவடிக்கைகளை எவ்வாறு நகர்த்துகிறார்கள் என்பதை நான் எழுதியுள்ளேன்.

இந்தியா ஒரு ஜனநாயக நாடு, துரதிர்ஷ்டவசமாக நிலை மற்றும் அதிகாரத்திற்காக, இருபுறமும் நிறைய மண் அள்ளுகிறது, சீனர்களை சாதகமாக பயன்படுத்த அனுமதிக்கிறோம்.

இந்த சூழ்நிலையிலிருந்து வெளிவரும் அதிக உள் அரசியல், சண்டைகள் மற்றும் பிரச்சினைகள் இருக்கும் என்று அவர்கள் உறுதியாக நம்பியிருந்ததால் சீனா இந்த சூழ்நிலையை வேண்டுமென்றே உருவாக்க முயன்றது.

ஏற்கனவே மத்திய அரசு மாநில அரசாங்கங்களுடன் கடுமையாக போராடி வருகிறது, கோவிட் -19 பரவுவதற்கு எதிராக மற்றும் சீன ஊடுருவல் ஒவ்வொரு அரசியல் கட்சிக்கும் தேசிய ஒற்றுமையை விட அரசியல் ஆதாயங்களை ஈட்டுவதற்கு ஒரு கூடுதல் தலைப்பாக மாறியுள்ளது.

கடந்த 3 தசாப்தங்களில் அமெரிக்காவின் உள் சண்டை மற்றும் உள் அரசியலை சீனா எவ்வாறு பயன்படுத்தியது மற்றும் ஆண்டுதோறும் முக்கியத்துவம் பெற்றது குறித்து அமெரிக்க செனட்டில் ஒரு உறுப்பினரின் உரையை நான் நினைவு கூர்கிறேன்.

1988/89 இல் அவை என்ன.  அவர்கள் எவ்வளவு பின்தங்கியிருந்தார்கள், அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய முதலீடுகள் எவ்வாறு சந்தையில் வெள்ளம் புகுந்தன, 5 ஆண்டுகளுக்குள் அது சீனாவின் முகத்தை மாற்றியது எனக்கு நினைவிருக்கிறது.

நான் பல ஆண்டுகளாக சூப்பர் வேகத்தில் அவர்களின் வளர்ச்சியைக் கவனித்து வருகிறேன்.  காரணங்கள் கீழே உள்ளன:

1. ஒரு தேசம், ஒரே குரல், ஒரு முடிவு

2. அந்நிய முதலீடுகள் ஏராளமாக இருந்தன.

3. உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடுகள் ராக்கெட் வேகத்தில் நடந்து கொண்டிருந்தன.

4. முதலீட்டாளர்களுக்கு சிவப்பு தட்டச்சு இல்லை.

5. எளிய தொழிலாளர் சட்டங்கள்

அந்த நேரத்தில் இந்தியா இந்த வாய்ப்பைப் பெற்றிருக்க முடியும், துரதிர்ஷ்டவசமாக, எங்கள் கொள்கைகள் வெளிநாட்டு நிதிகளை அவ்வளவு எளிதில் வர அனுமதிக்கவில்லை.

சென்னையில் உள்ள சில பெரிய பட்டு கடைகளுக்கு பட்டு நூல் மாதிரிகளை எடுத்துச் சென்றது எனக்கு நினைவிருக்கிறது, அவர்கள் அந்த நேரத்தை மறுத்துவிட்டார்கள், அவர்கள் இந்திய பட்டு மட்டுமே பயன்படுத்துகிறார்கள், ஒருபோதும் தூய பட்டு இல்லாத சீன மொழியை பயன்படுத்த முடியாது.

2010 ஆம் ஆண்டில், இயற்கை சாயங்களைக் கொண்ட ஒரு ஜப்பானிய திட்டத்திற்காக காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள பட்டு டயர்களைப் பார்க்க எனக்கு ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தது, மேலும் அவர்கள் சீன பட்டு மட்டுமே பயன்படுத்துகிறார்கள் மற்றும் இந்திய பட்டு பயன்பாடு முற்றிலும் குறைந்துவிட்டது என்று டையர்களிடமிருந்து தெரிந்து கொண்டேன்.

இந்த நிலைமைக்கு யார் பொறுப்பு?

நமது சொந்த நாட்டின் சக்திவாய்ந்த மன்னர்களை வெல்ல விரும்பிய சில சக்தி பசியுள்ள சிறிய ஆட்சியாளர்களால் கிழக்கிந்திய கம்பெனி இந்தியாவுக்குள் நுழைந்தது எப்படி என்பது போல.

பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் மெதுவான மற்றும் நிலையான ஆதிக்கத்தை அனுமதித்தவர்கள் நம் மக்கள்தான்.

இதேபோல், அரசாங்கத்தின் கொள்கை எப்போதும் நம் சொந்த மக்களால் தவறாக பயன்படுத்தப்படுகிறது.  சீனாவிலிருந்து கடந்த 30 ஆண்டுகளின் இறக்குமதி புள்ளிவிவரங்கள் எடுக்கப்படட்டும், வர்த்தகர்கள் முக்கிய இறக்குமதியாளர்களாக இருந்தார்கள் என்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள்.

ஏன் இறக்குமதி தடைசெய்யப்பட்டு மதிப்பு கூட்டல் மற்றும் மறு ஏற்றுமதிக்கு மட்டுமே அனுமதிக்கப்படவில்லை

சீனாவால் எல்லாவற்றையும் மலிவானதாக மாற்ற முடிந்தது, இது இந்த வர்த்தகர்களை சாதகமாக பயன்படுத்திக்கொள்ளவும், அந்த பொருட்கள் அனைத்தையும் இறக்குமதி செய்து இந்தியாவுக்கு அனுப்பவும் அனுமதித்தது.

சீனா எங்களுக்கு ஒருபோதும் நல்ல நண்பராக இருக்கவில்லை.  போர்க் கைதிகளாக பிடிபட்ட நம் வீரர்களை சீனா எவ்வாறு நடத்தியது என்று என் மாமாவிடமிருந்து வந்த திகில் கதைகள் கேட்டது எனக்கு நினைவிருக்கிறது.

1962 ஆம் ஆண்டு சீனப் போரில் கணவர் கொல்லப்பட்ட ஒரு பெண்மணிக்குச் சொந்தமான ஒரு நிறுவனத்திடமிருந்து எங்கள் எரிவாயு சிலிண்டர்களைப் பெறுவோம். அவர் ஒரு போர்க் கைதியாக பிடிக்கப்பட்டார், அவர் எவ்வாறு மரணமடைந்தார், இன்னும் என் காதுகளில் ஒலிக்கிறது.

அந்த நாட்களில், அத்தகைய தியாகிகள் குடும்பத்திற்கு எல்பிஜி ஏஜென்சி மற்றும் பெட்ரோல் பம்புகளை அரசாங்கம் வழங்கியது.

தனிப்பட்ட முறையில், சீன மக்களைப் பற்றி எனக்கு வெறுப்பு இருந்தது, அவர்கள் இந்திய வீரர்களை எவ்வளவு மோசமாக நடத்தினார்கள்.

நான் வளர்ந்து வணிகத்தில் வந்து பயணத்தைத் தொடங்கி 1989 இல் சீனாவுக்குச் சென்றேன்.

மொழி கடினமாக இருந்தது, மக்களுக்கு ஆங்கிலம் பேச முடியவில்லை.  ஆனாலும், பல சுவாரஸ்யமான சம்பவங்களுடன் எனது வருகைகள் மற்றும் வேலைகளை என்னால் நிர்வகிக்க முடிந்தது.

சிகிச்சை நன்றாக இருப்பதைக் கண்டேன், எனக்கு எந்த பிரச்சனையும் இல்லை.  காலப்போக்கில் இருக்கலாம் மற்றும் பொருளாதாரம் வளர்ந்து வருவதால், விஷயங்கள் மாறிவிட்டன என்று நான் நினைத்தேன்.

உண்மை, என் அனுபவத்துடன், எனக்கு பல நண்பர்கள் இருந்தார்கள், இப்போது வரை அவர்கள் சீனாவில் இருக்கிறார்கள், எங்கள் உறவு நல்ல மற்றும் ஆரோக்கியமானதாக இருக்கிறது.

ஏராளமான வணிகங்கள் மாறிவிட்டன, அவற்றின் வளர்ச்சியின் வேகத்தையும் அவற்றின் செயல்திறனையும் எப்போதும் வியப்பில் ஆழ்த்தும்.

இந்தியாவை விட சீனாவை விட பல வழிகளில் வேறுபட்டது என்பதையும் ஒப்பிட முடியாது என்பதையும் நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன், சீனாவிலிருந்து வாங்கியதை விட நான் எப்போதும் சீனாவுக்கு அதிகம் விற்றுவிட்டேன்.

1989 முதல் சீனா வரையிலான இந்த காலகட்டத்தில் நான் மேற்கொண்ட பயணத்தின் போது, ​​சீனாவிலிருந்து துணி, ஜீன்ஸ் முதல் சாத்தியமான ஒவ்வொன்றிற்கும் சீனாவிலிருந்து ஒவ்வொரு தயாரிப்பு பற்றியும் இந்தியாவுக்கு இறக்குமதி அதிகரிப்பதை நான் கவனித்து வருகிறேன்.

எங்கள் உள்நாட்டு தொழில்களை வந்து முடிக்க யார் அனுமதித்தார்கள் அல்லது அதை விட்டுவிடுவதை விட நமது உள்நாட்டு தொழில்கள் ஏன் அதை எதிர்த்துப் போராடவில்லை.  பல உற்பத்தியாளர்கள் இறக்குமதியாளர்களாக மாறுவதை நான் கண்டிருக்கிறேன்.

சீனா பொறுப்பாளரா அல்லது எங்கள் சொந்த மக்களா?  இந்த இறக்குமதிகள் நடப்பதும், மக்களும் தொழில்களும் மாதந்தோறும் இறப்பதைப் பற்றி அரசாங்கம் அறிந்திருக்கவில்லையா?

நான் பொருளாதாரத்தில் எந்த நிபுணரும் இல்லை, ஆனால், சீனாவின் வளர்ச்சியால் பாதிக்கப்பட்ட எனது வர்த்தகம் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய வணிகங்களைப் பற்றி பேச முடியும்.  மாறாக, எங்கள் சொந்த வர்த்தகர்கள் மற்றும் முகவர் மூலம் சீன தயாரிப்புகளை இந்தியாவுக்கு அனுப்ப அனுமதித்தோம்.

நான் 2002 முதல் ஈரானுக்குச் சென்று கொண்டிருந்தேன், அந்த நேரத்தில் எந்த சீன நிறுவனத்தையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.  ஈரான் மற்றும் இந்தியா ஆகிய இரு நாடுகளுக்கும் இடையே நடந்த மிகப்பெரிய வணிகத்தைப் பற்றி நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.  இந்தியன் லெதர், பாஸ்மதி ரைஸ், நீலகிரி தேநீர், முந்திரி ஆகியவை மொத்தமாக அவர்களால் இறக்குமதி செய்யப்பட்டன.

கான்பூரில் பல தோல் பதனிடுதல் ஈரானிய வணிகத்தால் மட்டுமே வளர்ந்துள்ளது.  இன்று, ஏற்றுமதி கிட்டத்தட்ட ஒன்றுமில்லை.

அங்கு சீனா ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது, மேலும் ஸ்ரீலங்காவும் தங்கள் தேநீர் விற்கிறது.  நீலகிரி தேயிலை விவசாயிகள் பாதிக்கப்பட்டனர்.  எங்கள் தோல் ஏற்றுமதிகள் பாதிக்கப்பட்டன, சீனா அதைப் பயன்படுத்திக் கொண்டது.

கட்டண நுழைவாயில் கடினமாகி வருவதால், 2012 க்குள் பணம் செலுத்துவதில் நிறைய சிக்கல்களுடன் நான் 2015 வரை வணிகம் செய்துள்ளேன், அது மூடப்பட்டு 2015 வரை சில தவறான வணிகங்களுடன் இழுக்கப்பட்டது.

ஈரானுக்கு தோல் தயாரிப்புகளை விற்பனை செய்த இந்த தொழிற்சாலைகள் அனைத்தும், தங்கள் தொழிலை இழந்து, துருக்கி சாதகமாகப் பயன்படுத்தி அவற்றை விற்பனை செய்து வருகிறது.  சீனா ஈரானுக்கு ஒரு பெரிய வழியில் சென்றது.

இது அரசாங்கக் கொள்கைகள் அல்லது எங்கள் சொந்த மக்கள் இந்த வசதியை தவறாகப் பயன்படுத்துவதால் ஏற்படுகிறது, இது அரசாங்கத்தை கதவை மூடிக்கொண்டது.

ஈரான் இந்தியாவுக்கு நல்ல நண்பர்.  ஆனால், எந்தப் பயனும் இல்லை.  சோவியத் ஒன்றியம் பிரிந்து பல நாடுகளாக மாறியது, இந்தியா ரஷ்யாவுடன் பெரிய வணிகம் கொண்டிருந்தது, நாங்கள் சிறந்த நண்பர்களாக இருந்தோம்.

இன்று என்ன இருக்கிறது?  பெரியதாக எதுவும் குறிப்பிடவில்லை.  கட்டண நுழைவாயிலை மேற்கோள் காட்டி எங்களால் எந்த வணிகமும் செய்ய முடியவில்லை, ஆனால், ஐக்கிய அரபு எமிரேட்ஸ், சீனா மற்றும் இத்தாலி அதிகபட்ச வியாபாரத்தை செய்கின்றன, நாங்கள் சதியை இழந்தோம்.

தோல் பொருட்கள், தேநீர், காபி, முந்திரி ஆகியவற்றிற்கான அனைத்து சிஐஎஸ் நாடுகளிலும் தேவை மிகப்பெரியது.

யார் குற்றம் சொல்லப்பட வேண்டும்?

எங்களிடம் இந்தியாவில் ஓலா மற்றும் உபெர் உள்ளனர்.  Über ஒரு அமெரிக்க நிறுவனம் மற்றும் ஓலாவின் முக்கிய பங்குதாரர்கள் ஜப்பானிய வங்கி, அமெரிக்காவை தளமாகக் கொண்ட டைகர் குளோபல், டென்சென்ட் சீனா, அமெரிக்காவிலிருந்து மேட்ரிக்ஸ் பங்காளிகள், டிஎஸ்டி குளோபல் ரஷ்யா.

அவர்களின் புதுமையான வழிகள் மற்றும் கட்டண அமைப்பு இந்தியாவில் இருந்து இயங்கும் பல கால் டாக்ஸி குழுக்களை குறைந்தபட்சம் 15 ஆண்டுகளுக்கு கழுவிவிட்டது.

அவர்கள் ஏன் அதிக கட்டணம் வசூலிக்கிறார்கள், இந்த ஆபரேட்டர்கள் அதை எவ்வாறு மலிவாக மாற்றினார்கள்.

டாடா, ஐடிஇஏ, வோடபோன் மற்றும் ஏர்டெல் நிறுவனங்களுக்கு ஜியோ சிக்கல்களை உருவாக்குகிறது.  மற்ற ஆபரேட்டர்களுடன் ஒப்பிடும்போது மலிவானதாக இருந்ததால், இந்த நிறுவனங்கள் அனைத்தையும் JIO க்காக வாடிக்கையாளர்கள் நிராகரித்தனர்.

இன்று, ஜியோ வெளிநாட்டு முதலீடுகளையும் மத்திய கிழக்கிலிருந்து அரேம்கோவுடன் ரிலையன்ஸ் வைத்திருப்பதையும் காண்கிறோம்.

நாம் எவ்வாறு புத்திசாலித்தனமாக இருக்க பயிற்சியளிக்கிறோம் மற்றும் நமது நாட்டின் நலனுக்காக வெளிநாட்டு முதலீடுகளை அழைப்பது இலக்காக இருக்க வேண்டும்.

என்னால் நிறைய நிகழ்வுகளை விவரிக்க முடியும், ஆனால், கட்டுரையின் நீளத்தை கருத்தில் கொண்டு.

1989 முதல் 2006 வரை, நேபாளம், இலங்கை, பாகிஸ்தான், ஈரான், ரஷ்யா மற்றும் பிற சிஐஎஸ் நாடுகள், அமெரிக்கா, ஐரோப்பா, தென் அமெரிக்கா, மத்திய கிழக்கு மற்றும் ஆப்பிரிக்கா முழுவதும் சீனா நகர்வதை நான் கண்டிருக்கிறேன்.  2010 க்குள் அவை முற்றிலும் ஆதிக்கம் செலுத்தியுள்ளன.

அவர்கள் உலகெங்கிலும் வைரஸுடன் ஒரு பெரிய முரட்டுத்தனத்தை உருவாக்கியுள்ளனர், இப்போது ஊடுருவல்களுடன் விளையாடுகிறார்கள், இதனால் நாங்கள் உள்நாட்டில் சண்டையிடுவோம், கோவிட் -19 இன் வீழ்ச்சியாக இந்தியாவுக்கு வரும் பிற வாய்ப்புகளில் கவனம் செலுத்த மாட்டோம்.

சீனா வளர்ந்து, ஆதிக்கம் செலுத்தும் வணிகம் எந்த தவறும் இல்லை, நாங்கள் ஏன் அங்கிருந்து குறிப்பை எடுத்து மேம்படுத்தவில்லை என்பது எங்கள் தவறு.

நான் முன்னர் குறிப்பிட்டது, நான் 1989 முதல் சீனாவுக்குப் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தேன், 2002 வரை சீனர்களைத் தவிர வேறு எந்த மொழியையும் மக்கள் பேச முடியாது என்பதைக் கண்டேன்.

அடுத்த 2 வருடங்களுக்கு நான் விஜயம் செய்யவில்லை, 2005 ஆம் ஆண்டில், கேன்டன் மற்றும் ஜின்ஹான் கண்காட்சிக்குச் சென்றபோது, ​​எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.

கண்காட்சி அரங்கிற்கு வெளியே இளம் சிறுவர் சிறுமிகள் நான் ஆங்கிலம், பிரஞ்சு, ஸ்பானிஷ், ஜெர்மன், இத்தாலியன், ரஷ்யன் போன்றவற்றைப் பேசலாம் என்று பலகைகளுடன் வரிசையாக நிறுத்தப்பட்டனர்.

என்னுடன் ஒரு சீன நண்பர் இருந்தார், அவர் பயூன் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கில பேராசிரியராக இருந்தார்.  அவர் என்னிடம் குறிப்பிட்டார், இந்த இளம் மாணவர்களை சர்வதேச மொழியில் ஒன்றில் நிபுணத்துவம் பெறுவதே அரசாங்கத்தின் விதி.

இன்று, சீன இளைஞர்கள் ஒவ்வொரு மொழியையும் கையாள முடியும் என்பதை நீங்கள் காண்கிறீர்கள்.  நம் நாட்டில் அதிக எண்ணிக்கையிலான இளைஞர்கள் உள்ளனர், மேலும் நாட்டிற்குள் பிற மொழிகளைக் கற்கக்கூடாது என்ற குட்டி அரசியலை நாங்கள் கொண்டிருக்கிறோம்.

இந்த நிலைமைக்கு யார் பொறுப்பு?

எங்கள் பாதுகாப்பு அமைச்சகம், வெளிவிவகார அமைச்சகம், உள்துறை அமைச்சகம், பிரதம மந்திரி ஆகியோர் எங்கள் படைகளுடன் எல்லைப் பிரச்சினையை கையாள சுதந்திரமாக அனுமதிக்கப்படுவார்கள்.

நல்ல உற்பத்தி வசதிகள், உள்கட்டமைப்பு, வெளிநாட்டு முதலீடுகளுக்கான வாயில்களைத் திறத்தல் மற்றும் வளர்ச்சியில் பணியாற்றுவது ஆகியவற்றுடன் வலுவாக மாற நம் தேசத்தை எவ்வாறு கட்டியெழுப்ப வேண்டும் என்பதில் மற்றவர்கள் கவனம் செலுத்தட்டும்.

அது சரியான வழிதானா?  அல்லது தொலைக்காட்சி சேனலில் சீன தயாரிப்புகள் அல்லது அரசாங்க எதிர்ப்பு பேச்சுகளை புறக்கணிப்பதன் மூலம் அல்லது எங்கள் படைகளில் தவறுகளைக் கண்டறிவதன் மூலம் விவாதங்கள்.

செயல்பாடு மற்றும் செயல்திறன் ஆகியவற்றின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் நாம் எவ்வாறு ஒரு வலுவான சக்தியாக மாற வேண்டும் என்பதைப் பற்றி சிந்திக்க வேண்டிய நேரம் மற்றும் இதுபோன்ற ஒரு டிராகன் போட்டியுடன் நாட்டை முன்னோக்கி கொண்டு செல்வது.

கோவிட் -19 இல் எங்கள் சதியை இழந்தோம், இன்று பல மாநிலங்களும் நகரங்களும் எங்கள் ஏற்றுமதிகள் மற்றும் வணிக நடவடிக்கைகளை நொறுக்கி பூட்டுவதற்குத் திரும்ப வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளன.

ஒவ்வொரு துறை மற்றும் அரசியல் கட்சிகளிடையே ஒற்றுமை என்பது கோவிட் -19 ஐ சமாளித்து பின்னர் நமது வளர்ச்சி, முன்னேற்றம் மற்றும் செழிப்பை நோக்கி நகர்வது காலத்தின் தேவை.

 எழுதியவர் வாசன்.  சூரி

# कोविद -19 # चीनी उत्पादों पर प्रतिबंध # क्यों?  क्या?  कैसे? 

– स्प्लिट।  वासन द्वारा अनुच्छेद।  सूरी

भारतीय सीमाओं में घुसपैठ पूरी तरह से अस्वीकार्य है, निंदनीय है और लोहे की मुट्ठी से निपटने की आवश्यकता है।

हमारे महान सैनिकों और योद्धाओं ने अपनी रात पहले ही दिखा दी और चीन को पीछे कर दिया।

भारत हमारा राष्ट्र है और एक इंच भी किसी अन्य देश के कब्जे में नहीं जाने दिया जाएगा।  हमारा शहीद बलिदान हमारे संप्रभु राज्य की रक्षा करना है और हम ऐसा करेंगे।

मैंने अपने पहले के दो लेखों में लिखा है कि कैसे चीनी अपने लक्ष्य को पाने और हासिल करने के लिए चतुराई से अपने कदम बढ़ाते हैं।

भारत एक लोकतांत्रिक देश है और दुर्भाग्य से स्थिति और शक्ति के लिए, दोनों तरफ बहुत कीचड़ कीचड़ है और हम चीनियों को लाभ उठाने की अनुमति देते हैं।

चीन ने इस स्थिति को जानबूझकर पैदा करने की कोशिश की क्योंकि वे इस बात को लेकर आश्वस्त थे कि इस स्थिति से निकलने वाली अधिक आंतरिक राजनीति, लड़ाई और समस्याएं होंगी।

पहले से ही केंद्र सरकार राज्य सरकारों के साथ-साथ कोविद -19 के प्रसार के खिलाफ कड़ी मेहनत कर रही है और चीनी घुसपैठ हर राजनीतिक दल के लिए राष्ट्रीय एकता के बजाय अपने राजनीतिक लाभ के लिए एक और अतिरिक्त विषय बन गया है।

मुझे एक सदस्य द्वारा अमेरिकी सीनेट में दिए गए भाषण को याद है कि कैसे चीन ने अमेरिका की आंतरिक लड़ाई और आंतरिक राजनीति का इस्तेमाल किया और पिछले 3 दशकों में साल दर साल प्रमुखता हासिल की।

वे 1988/89 में क्या थे।  मुझे याद है कि वे कितने पिछड़े थे और कैसे अमेरिकी और यूरोपीय निवेश बाजार में आए और 5 साल के भीतर इसने चीन का चेहरा बदल दिया।

मैं वर्षों से सुपर स्पीड में उनकी वृद्धि देख रहा हूं।  कारण नीचे दिए गए हैं:

 1. वन नेशन, वन वॉयस, वन डिसीजन

 2. विदेशी निवेश बहुतायत में थे।

 3. रॉकेट की गति से इन्फ्रास्ट्रक्चर विकास हो रहा था।

 4. निवेशकों के लिए कोई लालफीताशाही नहीं।

 5. सरल श्रम कानून

भारत उस समय के दौरान अवसर ले सकता था और दुर्भाग्य से, हमारी नीतियों ने विदेशी धन को इतनी आसानी से प्रवाहित नहीं होने दिया।

मुझे याद है कि चेन्नई के कुछ बड़े रेशम की दुकानों में रेशम के धागों के नमूने लिए गए थे और उन्होंने उस समय को यह कहते हुए अस्वीकार कर दिया था कि, वे केवल भारतीय रेशम का उपयोग करते हैं और कभी भी चीनी का उपयोग नहीं कर सकते हैं जो कि शुद्ध रेशम नहीं है।

2010 में, मुझे प्राकृतिक रंगों के साथ एक जापानी परियोजना के लिए कांचीपुरम में रेशम के खरीदारों का दौरा करने का अवसर मिला और खरीदारों से पता चला कि वे केवल चीनी रेशम का उपयोग करते हैं और भारतीय रेशम का उपयोग पूरी तरह से कम हो गया है।

इस स्थिति के लिए कौन जिम्मेदार है?

जैसे कि ईस्ट इंडिया कंपनी ने कुछ शक्तिशाली भूखे छोटे शासकों की वजह से भारत में प्रवेश किया, जो हमारे ही देश के शक्तिशाली राजाओं को जीतना चाहते थे।

यह हमारे लोग हैं जिन्हें दोषी ठहराया जाना है जिन्होंने ब्रिटिश शासन के धीमे और स्थिर प्रभुत्व की अनुमति दी।

इसी तरह, सरकार की नीति का हमारे लोगों द्वारा हमेशा दुरुपयोग किया जाता है।  बता दें कि चीन से पिछले 30 वर्षों के आयात के आंकड़े निकाले गए हैं और आप इस तथ्य को देखेंगे कि व्यापारी प्रमुख आयातक रहे हैं।

आयात को प्रतिबंधित क्यों नहीं किया गया और केवल मूल्यवर्धन और पुन: निर्यात की अनुमति दी गई

चीन सब कुछ सस्ता करने में सक्षम था और इसने इन व्यापारियों को लाभ उठाने और उन सभी उत्पादों को आयात करने और भारत में डंप करने की अनुमति दी।

चीन हमारे लिए कभी अच्छा दोस्त नहीं था।  मुझे याद है कि मेरे चाचा की डरावनी कहानियों को सुनकर, जैसे चीन ने युद्ध बंदियों के रूप में पकड़े गए हमारे सैनिकों के साथ कैसा व्यवहार किया।

हम अपना गैस सिलेंडर एक ऐसी एजेंसी से प्राप्त करते थे, जिसका स्वामित्व एक महिला के पास था, जिसका पति 1962 के चीनी युद्ध में मारा गया था। उसे युद्ध बंदी के रूप में पकड़ लिया गया था और उसकी मौत कैसे हुई थी, अभी भी मेरे कानों में बजता है।

उन दिनों, सरकार ने ऐसे शहीदों के परिवार को एलपीजी एजेंसी और पेट्रोल पंप दिए।

निजी तौर पर, मैं चीनी लोगों के बारे में बहुत चिंतित था और उन्होंने भारतीय सैनिकों के साथ कितना बुरा व्यवहार किया।

जैसे-जैसे मैं बड़ा हुआ और व्यापार में आया और यात्रा करना शुरू किया और 1989 में चीन चला गया, पहले।

भाषा कठिन थी और लोग अंग्रेजी नहीं बोल सकते थे।  फिर भी, मैं बहुत सारी दिलचस्प घटनाओं के साथ अपनी यात्राओं और नौकरी का प्रबंधन कर सकता था।

मैंने पाया कि इलाज ठीक था और मेरे लिए कोई समस्या नहीं थी।  मैंने सोचा कि समय के साथ और अर्थव्यवस्था के बढ़ने के साथ चीजें बदल सकती हैं।

सच है, मेरे अनुभव के साथ, मेरे कई दोस्त थे और अब तक वे चीन में हैं और हमारा रिश्ता सौहार्दपूर्ण और स्वस्थ है।

व्यापार के बहुत से बाहर कर दिया गया है और उनके विकास और उनके प्रदर्शन की गति पर हमेशा चकित हो जाते थे।

मैं इस तथ्य से भी सहमत हूं, कि भारत चीन की तुलना में कई मायनों में अलग है और तुलना नहीं कर सकता है और मैंने हमेशा चीन से खरीदे गए चीन की तुलना में अधिक बेचा है।

1989 से चीन की अवधि के दौरान अपनी यात्रा के दौरान, मैं कपड़े, जीन्स से लेकर हर संभव उत्पाद तक चीन के हर उत्पाद के बारे में भारत को आयात में वृद्धि देख रहा हूं।

किसने इन्हें हमारे घरेलू उद्योगों को खत्म करने और खत्म करने की अनुमति दी या हमारे घरेलू उद्योग इसे देने के बजाय इसे क्यों नहीं लड़ते।  मैंने कई निर्माताओं को आयातक बनते देखा है।

क्या चीन जिम्मेदार था या हमारे अपने लोग?  क्या सरकार को इन आयातों की जानकारी नहीं थी और लोग और उद्योग महीने दर महीने मरते जा रहे थे।

मैं अर्थशास्त्र का कोई विशेषज्ञ नहीं हूं लेकिन, मैं अपने व्यापार और संबद्ध व्यवसायों के बारे में बात कर सकता हूं जो चीन के विकास के कारण पीड़ित थे।  बल्कि हमने अपने स्वयं के व्यापारियों और एजेंसियों के माध्यम से भारत में चीनी उत्पादों को डंप करने की अनुमति दी।

मैं 2002 से ईरान की यात्रा कर रहा था और उस दौरान कोई चीनी कंपनी नहीं ढूंढ सका।  मैंने ईरान और भारत दोनों में बड़े व्यापार के बारे में सुना है, जो उनके बीच हुआ था।  भारतीय चमड़ा, बासमती चावल, नीलगिरी चाय, काजू सभी को थोक में उनके द्वारा आयात किया जा रहा था।

कानपुर में कई टेनरियां केवल ईरानी व्यवसाय के कारण बढ़ी हैं।  आज, निर्यात लगभग कुछ भी नहीं है।

वहां चीन का दबदबा है और श्रीलंका भी अपनी चाय बेच रही है।  नीलगिरी चाय उत्पादकों को नुकसान उठाना पड़ा।  हमारे चमड़े के निर्यात को नुकसान हुआ और चीन ने फायदा उठाया।

मैंने भुगतान पर बहुत सारे मुद्दों के साथ 2015 तक व्यापार किया है क्योंकि भुगतान गेटवे मुश्किल हो रहा था और 2012 तक शाब्दिक रूप से यह बंद हो गया और 2015 तक कुछ आवारा कारोबार के साथ खींच लिया गया।

ये सभी कारखाने जो ईरान को चमड़े के उत्पाद बेच रहे थे, उन्होंने अपना व्यवसाय खो दिया और तुर्की ने फायदा उठाया और उन्हें बेच रहा है।  चीन ईरान में मिला, बड़े पैमाने पर भी।

यह सब सरकार की नीतियों या हमारे अपने लोगों द्वारा सुविधा का दुरूपयोग करने के कारण है, जिसने सरकार का दरवाजा बंद कर दिया।

ईरान भारत के लिए एक अच्छा दोस्त है।  लेकिन, कोई फायदा नहीं हुआ।  यूएसएसआर टूट गया और कई देश बन गए और भारत का रूस के साथ बड़ा व्यवसाय था और हम सबसे अच्छे दोस्त थे।

आज क्या है?  उल्लेख करने के लिए कुछ भी बड़ा नहीं है।  हम पेमेंट गेटवे का हवाला देते हुए कोई कारोबार नहीं कर सकते थे, लेकिन यूएई, चीन और इटली अधिकतम कारोबार करते हैं और हमने प्लॉट खो दिया है।

चमड़ा उत्पाद, चाय, कॉफी, काजू के लिए सभी सीआईएस देशों में मांग बहुत बड़ी है।

किसे दोषी ठहराया जाए?

हमारे पास भारत में ओला और Über हैं।  Über एक अमेरिकन कंपनी है और ओला के प्रमुख शेयरधारक जापानी बैंक, यूएस बेस्ड टाइगर ग्लोबल, टेनसेंट चाइना, यूएस से मैट्रिक्स पार्टनर, डीएसटी ग्लोबल रूस हैं।

उनके अभिनव तरीके और किराया संरचना ने भारत से 15 वर्षों तक चलने वाले कई अन्य कॉल टैक्सी समूहों को धो दिया।

वे उच्च शुल्क क्यों ले रहे थे और इन ऑपरेटरों ने इसे कैसे सस्ता किया।

Jio TATA, IDEA, Vodafone और Airtel के लिए समस्याएं खड़ी करता है।  दिन के अंत में ग्राहकों ने JIO के लिए इन सभी कंपनियों को खारिज कर दिया, क्योंकि वे अन्य ऑपरेटरों की तुलना में सस्ते थे।

आज, हम Jio को मध्य पूर्व से Aremco के साथ विदेशी निवेश और रिलायंस पाते हैं।

हम कैसे अपने आप को प्रशिक्षित करते हैं और अपने देश के लाभ के लिए विदेशी निवेश को आमंत्रित करते हैं।

मैं कई उदाहरणों का वर्णन कर सकता हूं, लेकिन लेख की लंबाई को ध्यान में रखते हुए।

1989 से 2006 तक, मैंने चीन को नेपाल, श्रीलंका, पाकिस्तान, ईरान, रूस और अन्य सीआईएस देशों, अमेरिका, यूरोप, दक्षिण अमेरिका, मध्य पूर्व और पूरे अफ्रीका में घूमते देखा है।  वे 2010 तक पूरी तरह से प्रभावी हो गए।

उन्होंने वायरस के साथ दुनिया भर में एक बड़ा हंगामा खड़ा कर दिया है और अब चीरों के साथ खेल रहे हैं ताकि, हम आंतरिक रूप से लड़ते रहें और अन्य अवसरों पर ध्यान केंद्रित न करें जो कि कोविद -19 के पतन के रूप में भारत में आते हैं।

चीन बढ़ गया और व्यापार पर हावी होना कोई गलती नहीं है और हमने वहां से क्यू नहीं लिया और सुधार हमारी गलती है।

मैंने पहले उल्लेख किया है कि, मैं 1989 से चीन की यात्रा कर रहा था और पाया कि लोग 2002 तक चीनी के अलावा कोई अन्य भाषा नहीं बोल सकते थे।

मैं अगले 2 वर्षों तक नहीं गया और जब मैं 2005 में कैंटन और जिहान मेले में गया, तो मुझे आश्चर्य हुआ।

प्रदर्शनी स्थल के बाहर युवा लड़के और लड़कियों को बोर्ड के साथ खड़ा किया गया, जिसमें कहा गया कि मैं अंग्रेजी, फ्रेंच, स्पेनिश, जर्मन, इतालवी, रूसी, आदि बोल सकता हूं।

मेरे साथ मेरा एक चीनी मित्र था जो बैयून विश्वविद्यालय में अंग्रेजी का प्रोफेसर था।  उन्होंने मुझे बताया कि, सरकार का नियम इन युवा छात्रों को अंतर्राष्ट्रीय भाषा में विशेषज्ञता हासिल करने के लिए बनाना है।

आज, आप पाते हैं कि चीनी युवा हर भाषा को संभाल सकते हैं।  हमारे देश में सबसे अधिक संख्या में युवा लोग हैं और हम देश के भीतर अन्य भाषाओं को नहीं सीखने के लिए क्षुद्र राजनीति कर रहे हैं।

इस स्थिति के लिए कौन जिम्मेदार है?

हमारे रक्षा मंत्रालय, विदेश मंत्रालय, गृह मंत्रालय, प्रधान मंत्री का समर्थन किया जाता है और हमारे बलों के साथ सीमा मुद्दे को संभालने के लिए स्वतंत्र रूप से अनुमति दी जाती है।

दूसरों को इस बात पर ध्यान केंद्रित करने के लिए कि कैसे हम अपने राष्ट्र का निर्माण अच्छी विनिर्माण सुविधाओं, बुनियादी ढांचे के साथ मजबूत होने के लिए करें, विदेशी निवेश के लिए द्वार खोलें और विकास पर काम करें।

क्या यह सही तरीका है?  या टेलिविजन चैनल में बहस होना कि सिर्फ चीनी उत्पादों या सरकार विरोधी भाषणों का बहिष्कार करके या हमारी सेनाओं के साथ दोष ढूंढकर।

यह सोचने का समय कि हमें ऑपरेशन और प्रदर्शन के हर क्षेत्र में एक मजबूत ताकत कैसे बनना चाहिए और देश को इस तरह की ड्रैगन प्रतियोगिता के साथ आगे ले जाना चाहिए।

हमने कोविद -19 पर अपना कथानक खो दिया, और आज कई राज्यों और शहरों को हमारे निर्यात और व्यापार गतिविधि को लॉक करने के लिए मजबूर होना पड़ता है।

कोविद -19 से निपटने और फिर हमारी वृद्धि, प्रगति और समृद्धि की ओर बढ़ने के लिए हर क्षेत्र और राजनीतिक दलों के बीच एकता की जरूरत है।

 वासन द्वारा।  सूरी

 

Leave A Reply

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com