A Bold Beginning in Madurai: Thangam Theatre’s ‘Parasakthi’ Moment

Madurai’s Thangam Theatre occupies a legendary place in Tamil cinema history, not merely as an exhibition hall but as a cultural landmark that mirrored the social churn of its times. When it opened its doors in the early 1950s, cinema audiences were largely drawn to mythological and devotional films, which dominated screens and offered spiritual comfort in a newly independent nation. Against this backdrop, Thangam Theatre made a strikingly bold choice by screening ‘Parasakthi’ as its inaugural film—a decision that would forever link the theatre’s name with one of the most transformative moments in Tamil film history.

Releasing ‘Parasakthi’ as the first film was a gamble. The movie broke away from convention with its hard-hitting dialogue, rationalist ideology, and sharp critique of social hypocrisy, religion, and inequality. At a time when faith-based narratives were considered safe and commercially reliable, ‘Parasakthi’ challenged audiences to think, question, and debate. That Thangam Theatre embraced such a film for its opening speaks volumes about the confidence and progressive outlook of its founders, who sensed that cinema could be more than escapism—it could be a force for social change.

Beyond its ideological daring, Thangam Theatre was also renowned for its sheer scale and grandeur. Often described as one of the largest theatres in Asia during its time, it stood as a symbol of Madurai’s prominence in the cinematic map of Tamil Nadu. Its vast seating capacity and architectural presence made it a destination theatre, drawing crowds from far and wide. Decades later, as single-screen theatres gave way to changing urban landscapes, the iconic structure disappeared, and today the same site houses Chennai Silks—an equally familiar name to modern generations, though in a very different context.

Interestingly, ‘Parasakthi’ continues to resonate even today. Conversations around the new ‘Parasakthi’ starring Sivakarthikeyan and directed by Sudha Kongara underline how enduring its themes remain. Issues of social justice, voice of the marginalized, and the courage to question authority are as relevant now as they were in 1952. In that sense, the spirit of ‘Parasakthi’ lives on, much like the memory of Thangam Theatre itself—both standing as reminders of a time when bold choices reshaped Tamil cinema forever.

*

பராசக்தி..

1952-ஆம் ஆண்டு தீபாவளித் திருநாள். மதுரையின் முக்கியமான பகுதியான மேற்குப் பெருமாள் மேஸ்திரி வீதியில் ஒரு பெரும் பரபரப்பு. பல லட்சம் ரூபாய் செலவு செய்து, பிச்சைமுத்து என்பவர் ஆசியாவிலேயே மிகப்பெரிய திரையரங்கமான ‘தங்கம்’ தியேட்டரை கட்டி முடித்திருந்தார். சுமார் 52,000 சதுர அடி பரப்பளவு, 2,563 இருக்கைகள் என பிரம்மாண்டமாக உருவான இந்தத் தியேட்டரை, எப்படியாவது அந்த தீபாவளிக்குத் திறந்துவிட வேண்டும் என்ற முனைப்பில் பிச்சைமுத்து இருந்தார்.
​
​தங்கம் தியேட்டரின் முதல் படமாக எதைத் திரையிடுவது என்பதில் பிச்சைமுத்துவுக்குப் பெரிய குழப்பம் இருந்தது. அவர் தேர்ந்தெடுத்த படம் ‘பராசக்தி’. ஆனால், சுற்றமும் நட்பும் அவரை எச்சரித்தன.
​புராணப் படங்கள் வெற்றிகரமாக ஓடிக்கொண்டிருந்த அந்தத் தளத்தில், கடவுளை நிந்திக்கும் வசனங்கள் கொண்ட ஒரு சமூகப் படத்தை வெளியிடுவது தற்கொலைக்குச் சமம் என்று பலரும் கூறினர்.
​ஏற்கனவே வெளியான சில சமூகப் படங்கள் பெட்டிக்குள் முடங்கியிருந்தன.
​மேலும், இப் படம் வெளியாகுமா என்பதே சந்தேகம் என்றும் செய்திகள் பரவின.
​
​இந்தச் சூழலில்தான் ‘பராசக்தி’ திரைப்படம் வெளியாகி தமிழ் சினிமாவின் வரலாற்றையே மாற்றி அமைத்தது. இப்படம் ஒரே இரவில் இரண்டு பெரும் நட்சத்திரங்களை தமிழ் சினிமாவிற்குத் தந்தது:

​வசனகர்த்தா கலைஞர் மு. கருணாநிதி: ஏற்கனவே சில படங்களுக்கு வசனம் எழுதியிருந்தாலும், பராசக்தியின் அனல் பறக்கும் வசனங்கள் அவரை புகழின் உச்சத்துக்கே கொண்டு சென்றன.
​நடிகர் திலகம் சிவாஜி கணேசன்: இதுவே இவருக்குத் திரையுலகப் பிரவேசமாக அமைந்தது.
​உண்மையில், சிவாஜி கணேசன் ‘பூங்கோதை’ என்ற படத்தில் முதலில் ஒப்பந்தமாகி இருந்தார். ஆனால், பராசக்தி தான் அவருக்குத் திரையில் முதல் அறிமுகத்தைத் தந்தது. அண்ணாவின் பரிந்துரையின் பேரில் எஸ்.எஸ். ராஜேந்திரன் மற்றும் கவிஞர் கண்ணதாசன் ஆகியோரும் இப்படத்தில் இணைய விரும்பினர். இறுதியில் இது ஒரு திராவிட இயக்கப் பிரச்சாரப் படமாகவே உருவெடுத்தது.

​தங்கம் தியேட்டரின் வரலாற்று சாதனை:
​1952 அக்டோபர் 17 அன்று வெளியான பராசக்தி, தங்கம் தியேட்டரில் அமோக வரவேற்பைப் பெற்றது.
​மதுரை மற்றும் சுற்றுவட்டார ஊர்களில் இருந்து மக்கள் வண்டி கட்டிக்கொண்டு தங்கம் தியேட்டருக்குப் படம் பார்க்க வந்தனர்.
​அங்கு எப்போதும் ‘ஹவுஸ்புல்’ போர்டு தொங்கிக்கொண்டே இருப்பது ஒரு அபூர்வ காட்சியாக அமைந்தது.
​சுமார் 100 நாட்களுக்கு மேல் ஓடிய இப்படம், அந்த காலத்திலேயே 1.75 லட்சம் ரூபாய் வசூல் செய்து சாதனை படைத்தது.
​
​ஆரம்பத்தில் இப்படத்தைக் கண்டு பயந்த பிச்சைமுத்து, பராசக்தியின் வெற்றியால் பணமழையில் நனைந்தார். பராசக்தி திரைப்படம் இன்றும் தமிழ் சினிமாவின் ‘கல்ட் கிளாசிக்’ (Cult Classic) ஆகக் கருதப்படுகிறது. பிச்சைமுத்துவின் துணிச்சலும், கலைஞரின் பேனாவும், சிவாஜியின் நடிப்பும் இணைந்து மதுரையில் ஒரு சரித்திரத்தையே எழுதின.
Thanks: Senthilvel Sivaraj

இன்று இந்த தியேட்டர் சென்னை சில்க்ஸ்சாக மாறி விட்டது